Saturday, June 18, 2011

பேராதனையில் அருள்பாலிக்கும் குறிஞ்சிக்குமரன் ஆலயம்

பேராதனை பல்கலைக்கழக குறிஞ்சிக் குமரன் ஆலயம் பேராதனையில் குறிஞ்சி நிலத்தில் குன்றின் மேல் இந்த கோயில் அமைந்துள்ளது. சரஸ்வதியின் உறைவிடமாக வர்ணிக்கப்படும். பேராதனை பல்கலைக்கழகமே இங்கு இலங்கை பல்கலைக்கழகங்களில் அதிக பீடங்கள் அமைந்த பல்கலைக்கழகமாகும். இங்குள்ள இந்து சமூகம் – விரிவுரை யாளர்கள், கல்விசார், கல்விசாரா ஊழியர்கள், மாணவர்கள், வணங்கும் ஒரு கோயிலாகவும் கண்டி வர்த்தக சமூகம் – பேராதனை, உட பேராதனை மக்கள் வணங்கும் ஆலயமாகவும் இந்த ஆலயம் விளங்குகிறது.


1977, 1983 இனக் கலவரங்களில் அதிகம் பாதிக்கப்பட்ட இந்த கோயில் மீண்டும், மீண்டும் முருகன் அருளால் சிறப்புப் பெற்றுக் காணப்படுகிறது.அரசாங்க பாடப் புத்தகத்திலும் ஒரு அம்சமாக இக் கோயில் இடம் பிடித் துள்ளது. இந்த பல்கலைக்கழகத்திற்கு வருகை தரும் அனைத்து இந்து மாணவர்களும் இந்த கோயிலில் தொண்டு புரிவதாலேயே இக் கோயில் சிறப்புப் பெற்று வருகிறது.
பேராதனை பல்கலைக்கழகம் 1942 ம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. முதலா வது உபவேந்தர் சேர் ஐவர் ஜெனிங்ஸ் காலத்திலேயே சகல மதங்களுக்கும் வழிப்பாட்டு தலம் வேண்டும் என்ற கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டது. இதன் பின் 1951 ம் ஆண்டு பேராசிரியர் த. நடராசா இந்து ஆலயம் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்ற ஆவலில் தனது தாயார் திருமதி சிவானந்தம் தம்பையாவின் ஞாபகார்த்தமாக உபவேந்தர் சேர் ஐவர் ஜெனிங்ஸ்சிடம் ரூபா 25 ஆயிரம் ரூபாவை வழங்கினார். பேராசிரியர் த. நடராசாவுடன், சேர். கந்தையா வைத் தியநாதன் இணைந்து இந்து மாணவர் சங்க ஆதரவுடன் கோயில் அமைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டனர். சேர் கந்தையா வைத்தியநாதன் கொழும்பின் பிரபல வர்த்தக நிறுவனமான செட்டிநாட் கோர்பரேஷனில் 15 ஆயிரம் ரூபாவை நன்கொடையாக பெற்றுள்ளார்.
1961 ஆம் ஆண்டு விஞ்ஞான மருத் துவ பீடங்களும், 1964 இல் பொறியியற் பீடமும் இங்கு ஆரம்பிக்கப்பட்ட பின் இந்து மாணவர்களின் தொகை அதிகரி த்தது. தற்காலிக பஜனை அறையில் வழிபாட்டுகளை செய்து வந்தவர்கள் மாணவர் தொகை அதிகரிப்பால் பஜனை அறையிலும் இட நெருக்கடி ஏற்படவே, கண்டி நகருக்கு வழிபாடுகளுக்காக செல்லத் தொடங்கினர். 1966 களில் கோயில் ஒன்றின் அவசியம் பெரிதும் உணரப்பட்டது. இக் காலத்தில் பெளத்த, இந்து, முஸ்லிம், கத்தோலிக்க, கிறிஸ்தவ மதத்தலங்கள் அமைப்பதற்கு இடம் ஒதுக்கும் நடவடிக்கையும் நடைபெற் றுள்ளது. அப்போது முருகன் அருளால் தற்போது கோயில் அமைந்துள்ள குன்றே திருவுலச் சீட்டு மூலம் கிடைத்துள்ளது. இந்து மாணவர் சங்க தலைவராக முன்னர் கடமையாற்றிய பேராசிரியர் பேரம் பலம் கனகசபாபதி மற்றும் இந்து மாணவர் சங்க தலைவரான பொறியியற் பீட மாணவன் து. அப்புலிங்கம் ஆகியோரது அயராத முயற்சியால் 1966 இல் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. 1974ம் ஆண்டு வரை இந்து மாணவர் சங்கத் தலைவராகத் திகழ்ந்த பேராசிரியர் பே. கனகசபாபதி இந்த கோயில் முன்னேற்றத்திற்கு பெரிதும் பாடுபட்டவர்.
பேராசிரியர் த. சிவப்பிரகாசபிள்ளை, பேராசிரியர் கைலாசநாதக்குருக்கள், கலாநிதி கோ. சுந்தரமூர்த்தி, பல்கலைக் கழக நூலகர் சி. முத்துவேள் ஆகியோரது ஆரம்பகால சேவை சொல்லிலடங்காதவை. பின்னர் இக் கோயில் சிவன் கோயிலா? முருகன் கோயிலா? என்ற வாதம் எழுந்தபோது குன்றிலே முருகனை குடிவைப்பது என தீர்மானிக்கப்பட்டது. பிரதிஷ்டா திருவுருவங்கள் மாவிட்டபுரத் திலிருந்து திருவுலாவாக வழியெங்கும் பூஜையுடன் பேராதனைக்கு எடுத்து வரப்பட்டது.
1968 ம் ஆண்டு ஜுன் ஆறாம் திகதி முன்னேஸ்வர பிரம்மஸ்ரீ சு. பாலசுப்ர மணியக் குருக்கள் தலைமையில் மகா கும்பாபிஷேகம் குடமுழுக்கு செய்யப் பட்டுள்ளது. இதன் பின் வெள்ளைக் காரப் பாதிரியான ரமேஷ் சுவாமிகள் ஸ்தம்ப மண்டபம் அமைக்க பத்தாயிரம் ரூபாவை வழங்கியதோடு தான் தங்கியி ருக்க 20,000 செலவில் தங்கு மடம் ஒன்றையும் நிறுவியுள்ளார். இதன் பின் பேராசிரியர் நந்தி மற்றும் குழுவினர் தயாரித்த “குரங்குகள்” நாடகமும் பேராசிரியர் அ. துரைராஜா தலைமை யிலும், பேராசிரியர் சி. தில்லைநாதன் கதை, கதை வசனம் அமைத்து தயாரி த்த “கானல் நீர்”, “தகுதி” ஆகிய நாட கங்களும் ஈ.ஒ.ஈ. பெரேரா அரங்கிலும், கண்டியிலும் அரங்கேற்றப்பட்டு நிதி சேகரிக்கப்பட்டுள்ளது. கண்டி இந்து மாமன்றத்தினராலும் மண்டபம் அமைக்கப்பட்டது. 1977 இல் சிவகாமி அம்மை சமேத நடராஜப் பெருமானுக்கு குடமுழுக்கு செய்யப்பட்டுள்ளது. 1977 ஆடி இனக் கலவரத்தில் ஆலய கதவு உடைக்கப்பட்டு சேதப்படுத்தப்பட்டு, களவாடப்பட்டது. இதே ஆண்டு முருகன் அருளால் நவம்பர் 14 இல் புனராவர்த்தன மகா கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றது. இந்த பாதிப்புக்கு அரச நஷ்ட ஈடாக 1,23,525 ரூபா வழங்கப்பட்டுள்ளது. மீண்டும் 1979 இல் பாலஸ்தானம் செய் யப்பட்டு மாணவர்களினால் யாழ்ப்பாண த்திலும், கண்டியிலும் கலை நிகழ்ச்சி கள் நடத்தப்பட்டு பொது மக்களிடம் நிதி பெற்று புது பொலிவுடன் மீண்டும் ஆலயம் புனரமைக்கப்பட்டது. 1980 ம் ஆண்டு ஜுன் இரண்டாம் திகதி குறிஞ்சிக்குமரன் ஆலயம் முன்றாவது மகா கும்பாபிஷேகம் கண்டது. மீண்டும் 1983 இனக் கலவரத்தில் ஆலயம் பாரிய சேதத்துக்குள்ளானது. குருக்கள் வதிவிடம், நூலகம் மாணவர் சங்க மற்றும் பொக்கிஷங்கள் அனைத்தும் எரித்து சூறையாடப்பட்டன. கலவரத்தின் பின் பேராசிரியர் சி. பாலசுப்பிரமணி யத்தின் முயற்சியால் விக்கிரகங்கள் கண்டி கட்டுக்கலை ஸ்ரீ செல்வவிநாயகர் ஆலயத்தில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட் டன. இதனோடு ஆலயத்தை மீளமைப் பதற்கான ஆர்வமும் நலிவடைந்தது. எனினும் முயற்சிகள் மீண்டும் உயிர் பெற்றன.
பேராசிரியர் சி. தில்லைநாதன் தலைமையில் மாணவர்கள், பொறுப்பான்மைக் குழுவினர், இந்து கலாசார அமைச்சினதும், உயர் அதிகாரிகளினதும் ஒத்துழைப்போடு 1986 இல் ஆலயம் மீண்டும் புனரமைக்கப்பட்டது. பிரம்மஸ்ரீகா.து. சிவசுப்பிரமணியக் குருக்கள் தலைமையில் 1986ம் ஆண்டு ஜுலை மாதம் மீண்டும் கும்பாபிஷேகம் செய்யப்பட்டது.
பின்னர் 1.7.1998 இல் மீண்டும் புனரா வர்தன மகா கும்பாபிஷேகம் நடை பெற்றதோடு 12 வருடங்களின் பின்னர் மீண்டும் இவ்வாண்டு கும்பாபிஷேகம் நடைபெறுகிறது. 2003 ஆம் ஆண்டில் ஆலய தரிசனத்திற்கு மலை ஏறுவதற்கு வசதியாக படிகட்டுகளும், 2007ம் ஆண்டு ஆலய குருக்கள் தங்கும் விடுதியும் சிறப்பாக அமைக்கப்பட்டன.
2008ம் ஆண்டு மாணவர்கள், பொறுப் பான்மைக் குழுவினர், இந்து பட்டதாரி கள் சங்கம் ஆகியோரைக் கொண்ட கும்பாபிஷேக குழு அமைக்கப்பட்டது. 2010 இல் தமது கடமையை அவர்கள் சரிவர நிறைவேற்றியுள்ளனர்.

இந்த ஆலயத்தில் 1986ம் ஆண்டு தொடக்கம் கடமையாற்றும் சிவாச்சாரி யார் நித்தியானந்தன் குருக்களது சேவையும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கதாகும். பூஜைகள், உற்சவங்கள் கிரமமாகவும், மிகச் சிறப்பாகவும் நேர்த்தியாகவும் நடைபெற இவரது பங்களிப்பும் முக்கியமானதாகும். மாணவர்கள் கல்வி கற்றுலுடன் நின்றுவிடாது வழிபாடு, நந்தவனம் அமைத்தல், கோயில் பராமரிப்பு, சிரமதானம், வருடாந்த கோயில் சுற்றுலாக்களை சிறப்பாக மேற்கொண்டு வருகின்றனர். இந்த கும்பாபிஷேகப் பணியில் ஈடுபட்ட பொறுப்பான்மைக்குழு அங்கத்தவர்களான பேராசிரியர் வை. நந்தகுமார் (தலைவர்), இராசையா மகேஸ்வரன் (செயலாளர்), உறுப்பினர்களான வ. தர்மதாசன் பேராசிரியர் சி. சிவயோகநாதன், கலாநிதி த. சிவானந்தவேள், கணக்காளர் ஏ. அரியரட்னம், கலாநிதி எஸ். சிவகுமார், இந்து பட்டாரிகள் சங்க தலைவர் கலாநிதி வ. மகேஸ்வரன், அகில இலங்கை இந்து மாமன்ற செயலாளர் கந்தையா திருநீலகண்டன், மத்திய மாகாண இந்து மாமன்ற தலைவர் துரைசாமிபிள்ளை சிவசுப்பிரமணியம் ஆகியோரது சேவை குறிப்பிடத்தக்கது
.

மனதை விட்டகலாத மாமேதை பேராசிரியர் துரைராஜா



பேராசிரியர் அழகையா துரைராசா அவர்கள் 1934ம் ஆண்டு கார்த்திகை மாதம் 10ம் திகதி யாழ்ப்பாணம் வடமராட்சி உடுப்பிட்டிப் பகுதியில் பிறந்தார். இவர் தனது ஆரம்பக் கல்வியை உடுப்பிட்டி அமெரிக்கன் மிசன் பாடசாலையிலும் இடை நிலைக் கல்வியை பருத்தித்துறை ஹாட்லிக் கல்லூரியிலும் பயின்றார்.

இலங்கைப் பல்கலைக்கழகத்தில் குடிசார் பொறியியற் கற்கை நெறியை நிறைவு செய்தார். அன்றைய காலத்தில் கொழும்பில் இயங்கிய இலங்கைப் பல்கலைக்கழகத்திலேயே பொறியியற்பீடம் இயங்கியது.
தன்னுடைய பட்ட மேற்படிப்பை கேம்பிறிஜ் பல்கலைக் கழகத்தில் 1962ம் ஆண்டு கலாநிதிப் பட்டத்துடன் நிறைவு செய்தார். ‘துரை விதி’ என்னும் மணல் துறை சார்ந்த விதி ஒன்றையும் நிறுவினார். இன்றும் கூட குடிசார் பொறியியலில் கற்பிக்கப்படும் Cam- clay locus ஆனது துரை விதியிலிருந்தே பெறப்பட்டது.
தொடர்ந்து இலங்கைப் பல்கலைக் கழகத்தில் விரிவுரையாளராக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் பொறியியற்பீடம் ஆரம்பிக்கப்பட்டதும் அங்கும் விரிவுரையாளராகக் கடமையாற்றினார். தொடர்ந்து பேராதனைப் பல்கலைக்கழக பொறியியற்பீட பீடாதிபதியாகவும் கடமையாற்றினார்.
பின்னர் 1988ம் ஆண்டு புரட்டாதி மாதத்திலிருந்து 1994ம் ஆண்டு சித்திரை மாதம் வரை யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக துணை வேந்தராக கடமையாற்றினார். யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்தில் பொறியியற்பீடம் ஒன்று நிறுவப்படும் என்ற பல்கலைக்கழக மானியங்கள் ஆணைக்குழுவின் உறுதி மொழியையடுத்தே பேராசிரியர் யாழ் பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தரானார். ஆனால் இன்று வரை யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக் கழகத்தில் பொறியியற்பீடம் ஆரம்பிக்கப்படவேயில்லை.
பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தில் காணப்படும் ‘அக்பர் பாலம்’ பேராசிரியரினால் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. சிங்களப் பேராசிரியர் ஒருவரின் சவாலை ஏற்று மகாவலி ஆற்றில் ஒரேயொரு தூணை மட்டும் நிறுவி இப்பாலம் கட்டப்பட்டது. ‘துரைராசா பாலம்’ என அழைக்கப்பட வேண்டிய அந்தப் பாலம் இன்று ‘அக்பர் பாலம்’ என்றே அழைக்கப்படுகிறது. தமிழர்களாகிய எங்கள் பலருக்கே இந்த விடயம் தெரியாது.
நாங்களாவது அந்தப் பாலத்தின் பெயரை ‘துரைராசா பாலம்’ என அழைப்பதன் மூலம் பேராசிரியரின் திறமைகளை மறைக்காமல் நினைவு கூறப்பட வேண்டியவரை நினைவு கூர்ந்து உண்மைகளை அடுத்த சந்ததியினருக்கு கடத்துவோம்.
யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக் கழகத்தில் கடமையாற்றிய போது உடுப்பிட்டியிலிருந்து ஏறக்குறைய முப்பது கிலோ மீற்றர்கள் தூரமுள்ள யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழகத்திற்கு துவிச்சக்கர வண்டியிலேயே சென்று வந்தார்.
போர் மேகங்கள் வடமராட்சிப் பகுதியை அதிகமாகச் சூழ்ந்திருந்த அந்தக் காலப்பகுதியிலும் வல்லை வெளியினூடாகப் பயணம் செய்து தன்னுடைய பணியைத் தவறாது செய்தார். மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். எல்லோரிடமும் மிகவும் அன்பாகவும் பண்பாகவும் பழகும் ஒழுக்க சீலர். அதனால் எல்லோருக்குமே பேராசிரியர் துரைராசாவை மிகவும் பிடிக்கும்.
தமிழரின் போராட்டத்துக்காக அளப்பரிய சேவைகள் செய்த மாமனிதர் பேராசிரியர் அழகையா துரைராசா அவர்கள் நோயின் கொடிய பிடியில் சிக்கி 1994ம் ஆண்டு ஆனிமாதம் 11ம் திகதி இறைவனடி சேர்ந்தார்.
      இவர் நினைவாக "பேராசிரியர் துரைராசா கிண்ணம்" போட்டி வருடா வருடம் நடைபெற்று வருகிறது. இதில் கொழும்பு, மொரட்டுவ,பேராதனை பல்கலைக் கழகங்கள் பங்கு பற்றுகின்றன. பெருமைப் பட வேண்டிய விடயம் என்னவெனில் கடந்த 5 வருடங்களாக பேராதனை பல்கலை கழகமே வெற்றிக் கிண்ணத்தை சுவீகரித்து வருகிறது.
                         இங்கு குறிப்பிட வேண்டிய முக்கியமான விடயம் யாதெனில் இந்தப் போட்டித் தொடரை எல்லோரும்
துரையப்பா கிண்ணம்’ என்றே அழைக்கிறார்கள். அது முற்றிலும் தவறு. ‘பேராசிரியர் துரைராசா கிண்ணம்’ என்றே அழைக்கப்பட வேண்டும். (துரையப்பா என்பவர் யாழ் நகர மேயராக இருந்தவர் – யாழ் துரையப்பா விளையாட்டு மைதானம் இவரின் நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது.) தமிழர்களாகிய நாம் உண்மையை மறைக்காமல், பெயர்களை மருவ விடாது, சரியான வகையில் நினைவு கூருவதன் மூலமே இந்நாட்டில் தமிழ் நிலைக்கவும் தமிழர்கள் நினைவு கூறப்படவும் வழி வகைகள் செய்யலாம். இனி மேலாவது சரியான சொற்களைப் பழக்கத்திற்கு எடுத்துக் கொள்வோமா?

Friday, June 17, 2011

தமிழியல் ஆய்வுத் துறையை செழுமைப்படுத்திய பேரறிஞர் சிவத்தம்பி


இலக்கிய விமர்சனம் இவை பற்றிய வரலாறுகள் எழுதப் படும் போது பேராசிரியரின் பங்களிப்புக்கு அவற்றில் கணிசமான இடமுண்டு. தமிழியல், தமிழ் இலக்கணம், இலக்கியம், விமர்சனம் என்று வரம்புக்குட்பட்ட துறைகளை, அவ்வரம்புக்குள் நின்று மட்டும் நோக்காது வரலாறு அரசியல், பொருளியல், சமூகவியல், மானிடவியல் எனினும் பல்வேறு புலமை சார் துறைகளின் பின் புலத்தில் நின்று, தமிழிலக்கிய வளர்ச்சியை நோக்கிய தமிழியல் ஆய்வுக்கு ஒரு பன்னெறி ஆய்வு கலாசார அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்தி, அவ்வாய்வுத் துறையைச் செழுமைப்படுத்தியவர் பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி அவர்கள்.

பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி அவர்கள், பண்டிதரும், சைவப் புலவருமான ஆசிரியர் பொ. கார்த்திகேசு, வள்ளியம்மைக்கும், 10.05.1932 மகனாகப் பிறந்தார்.

ஆரம்பக் கல்வியை கரவெட்டி விக்னேஸ்வராக் கல்லூரியிலும், இடைநிலைக் கல்வியை கொழும்பு ஸாஹிராக் கல்லூரியிலும் கற்றுத் தேர்ந்து உயர் கல்வியை பேராதனைப் பல்கலைக் கழகத்தில் பெற்ற பின் சில காலம் கொழும்பு ஸாஹிராக் கல்லூரியில் ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்தார்.
அதன் பின்னர் பாராளுமன்ற சமகால மொழிபெயர்ப்பாளராகப் பணியாற்றிய காலத்திலே வித்தியோத யப் பல்கலைக் கழகத்தில் உதவி விரிவுரையாளராக 1965ம் ஆண்டு தனது சேவையை இலங்கைப் பல்கலைக் கழகத்தில் ஆரம்பித்து பின்னர் படிப்படியாக பதவி உயர்வு பெற்று மூத்த பேராசிரியராக (Senior Prof.)1994ம் ஆண்டு தொடக்கம் 1998ம் ஆண்டு வரை கடமை புரிந்து பல் துறைகளிலும் ஆய்வுகள் செய்துள்ளார்.
பெர்மிங்காம் (Birmingham)  பல்கலைக்கழகத்தில் (Phd)  பேராசிரியர் தொம்சனின் கீழ் “Drama in Ancient Tamil Society”என்ற தலைப்பில் ஆய்வு செய்து பட்டம் பெற்றார்.
பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி அவர்கள் தஞ்சை பல்கலைக் கழகம், ஸ்கண்டினேவியா பல்கலைக் கழகம், உப்சலா பல்கலைக் கழகம், அமெரிக்காவிலுள்ள கலிபோர்னியா, பெர்கினி, விஸ்கான்ஸியன், ஹாவார்ட் பல்கலைக் கழகங்களில் வருகை தரு பேராசியராக பணியாற்றியுள்ளார்.
கொழும்பு, ஸாகிரா கல்லூரியில் இருக்கும் போதே சிவத்தம்பி அவர்கள் இலங்கை வானொலியின் நாடகங்களில் நடித்துள்ளார். இதில் ‘விதானையார் வீடு’ என்ற தொடர் நாடகத்தில் நகைச்சுவை மிகுந்த பாத்திரங்களில் நடித்து நேயர்கள் மத்தியில் பெயர் பெற்றிருந்தார்.
பேராதனைப் பல்கலைக் கழகத்தில் பேராசிரியர் கணபதிப்பிள்ளை அவர்கள் எழுதிய ஏராளமான நாடகங்களில் முக்கிய பாத்திரமேற்று நடித்திருந்தார். இந்நாடகங்களில் முக்கியமானது உடையார் மிடுக்கு’ என்ற வானொலி நாடகமாகும். பல்கலைக் கழகங்களில் நாடகமும் அரங்கியலும் என்ற பட்டப் படிப்பு பாடநெறியினை அறிமுகம் செய்து நாடக ஆய்வு பாரம்பரியம் ஒன்றினை உருவாக்கினார்.
இவர் இது வரை வெளியிட்ட நூல்கள் பல. இவற்றை எல்லாம் இங்கு பட்டியலிட இடம் காணாது. இருந்தும் சுருங்க கூறினால் இலங்கையிலும், இந்தியாவிலும் சுமார் 60க்கு மேற்பட்ட நூல் தமிழ் மொழியிலும், ஆங்கில மொழியிலும் வெளிவந்துள்ளன.
ஈழத் தமிழ் இலக்கியத்தின் திரும்புமுனையாக அமைந்த முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கம், மரபுப் போராட்டம் ஆகியவற்றில் பேராசிரியர் கைலாசபதியுடன் இணைந்து இவர் ஆற்றிய பணி மகத்தானது. மார்க்சிய ஒளியில் தமது விமர்சனப் பார்வையைச் செலுத்தும் பேராசிரியர் தமிழ் விமர்சனத் துறையிலும் பல புதிய கோணங்க ளுக்கு வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியவர்.
தமிழ் மொழி மாநாடு உலகில் எங்கு நடந்தாலும் அங்கு பேராசிரியரின் பங்களிப்பு இருக்கும் அதற்கு உதாரணமாக 2010 தமிழ்நாடு கோவையில் நடந்த செம்மொழி மாநாட்டின் சிறப்பு சொற்பொழிவாளராக எமது பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பியை அழைத்தது எமக்கெல்லாம் பெருமை அளிக்கும் விடயமாகும்.
அண்மையில் கொழும்பில் (2011 ஜனவரி) சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர் மாநாட்டிற்கும் தகுந்த ஆலோசனை வழங்கி வழி நடத்தியதுடன் சிறப்பு சொற்பொழி வாளராக கலந்துகொண்டு காத்திரமான ஒரு சொற்பொழிவையும் நிகழ்த்தினார்.
பொதுவாக பேராசிரியர்கள் என்றால் தமது துறை சார்ந்த ஒரு கூறினை ஆய்வு செய்து அத்துறையில் அறிஞர்களாக இருப்பார்கள். ஆனால் பேராசிரியர் சிவத்தம்பி அவர்களோ தமது பல்துறைச் சங்கம் ஆய்வு (Multi Disciplinary Apporach)காரணமாக பல்வேறு துறைகளில் இயங்கிப் புகழ்பூத்த பன்முக ஆளுமையாளராகத் திகழ்கின்றார்.
இன்று பல்கலைக் கழகங்களில் உள்ளோரும், ஏனையோரும் தமக்கு ஏற்படும் புலமைசார் சந்தேகங்களுக்குத் தீர்வுகாணப் பேராசிரியரைச் சந்தித்தோ அல்லது அவருடன் தொலைபேசி மூலம் தொடர்பு கொண்டோ ஆலோசனை பெறுகின்றனர். எவருக்கும் எவ்வேளையிலும் அறிவை வழங்கும் அட்சய பாத்திரமாக அவர் திகழ்கிறார்.
பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி அவர்கள் ஆற்றிய பணிகளுக்காகப் பல விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். அவற்றுள் தமிழக அரசின் அதியுயர் விருதான ‘திரு. வி. க. விருது’ பெருமை மிக்கது. இவ்விருதினைப் பெற்ற ஒரே இலங்கைப் பேராசிரியர் கா. சிவத்தம்பி அவர்கள் மட்டுமே.
கடந்த வருடம் கொடகே புத்தக நிறுவனம் இவருக்கு வாழ்நாள் சாதனையார் விருது வழங்கி கெளரவம் செய்தது.
இவர் வாழும் காலத்தில் நாமும் வாழ்ந்து தமிழ் இலக்கியத்தின் மூலம் ஊடாட்டம் கொள்கிறோம் என்ற பெருமை கொள்ள வைக்கிறது.